Stroje regionalne – Góralka w niebieskiej spódnicy

Damski strój podhalański

Ubiór podhalański noszony był przez mieszkańców terenu u podnóża Tatr, zwanych Góralami, od początku XIX w. Ze względu na trudne warunki uprawy roli, ludność zajmowała się przede wszystkim hodowlą zwierząt i wyrobem serów. Do połowy XIX w., kultura i stroje podhalańskie nie były szerzej znane. Dopiero zapoczątkowana w okresie romantyzmu, moda na górskie wycieczki i odwiedzanie miejscowości uzdrowiskowych, spowodowała napływ turystów pragnących poznać podhalańskie zwyczaje. Szczyt popularności regionu przypadł na okres międzywojenny, kiedy tatrzańskie miejscowości cieszyły się powodzeniem wśród przybywających z Warszawy i Krakowa: malarzy, architektów i literatów. Dbający o zachowanie tożsamości Podhala Górale, nadal chętnie noszą swoje stroje, bądź ich elementy. Tradycyjny ubiór Góralek składał się z białej płóciennej koszuli z kołnierzykiem w formie kryzki, aksamitnego gorseciku sznurowanego czerwoną wstążką oraz noszonej na halce, wielobarwnej spódnicy, którą pokrywały motywy kwiatowe. Ozdoby dodawały hafty: angielskie na koszuli i koralikowe na gorsecie. W chłodne dni na ramionach noszono wełniane chustki, zaś na głowie wiązano tzw. „szmatki”. Ilość zgromadzonych chustek świadczyła o zamożności właścicielki. Uzupełnieniem stroju były wiązane rzemykami „kierpce” oraz przekazywane z pokolenia na pokolenie, sznury prawdziwych korali. Ręcznie wykonana figurka Góralki, podtrzymująca tradycję podhalańskich strojów i haftów, należy do autorskiej kolekcji Bombkarni.

Wysokość – ok. 14 cm